Wieczór 30 października 1938 roku. Mieszkańcy New Jersey jak co dzień nastawili swoje odbiorniki na radio CBS, by spędzić wieczór przy dźwiękach muzyki. Nagle audycja została przerwana, a spiker powiedział nerwowym głosem, że uczeni zaobserwowali zmiany w ziemskiej atmosferze i rozbłyski na Marsie, a nad New Jersey pojawił się niezidentyfikowany obiekt. Kolejne komunikaty tylko wzmagały uczucie lęku i niepokoju. Kiedy spiker powiedział, że obiekt wystrzelił ogień w kierunku ludzi, mieszkańcy New Jersey w popłochu zaczęli wybiegać ze swoich domów, pukać do sąsiadów i pakować się w popłochu. Przerażeni ludzie byli przekonani, że nastąpiła inwazja z kosmosu. Okazało się potem, że nie był to atak obcych, a… adaptacja radiowa powieści Herberta Georga Wellsa „Wojna światów” przygotowana przez zespół aktorski Mercury Theatre. Historia ta, być może jak żadna inna, pokazała, jaką wielką siłę sugestii może mieć rozgłośnia radiowa.
A kim był autor słynnej książki? Herbert George Wells był postacią znacznie bardziej złożoną i wszechstronną, niż mogłaby na to wskazywać sama etykieta twórcy science-fiction. Był autorem ponad 100 książek, publicystą, historykiem, a także aktywnym uczestnikiem debat politycznych i obyczajowych przełomu wieków. Życie Wellsa mogło potoczyć się zupełnie inaczej, gdyby nie wypadek z dzieciństwa. Gdy miał 7 lat, złamał nogę i spędził kilka miesięcy w łóżku. Z nudów zaczął czytać książki z lokalnej biblioteki, co rozbudziło w nim pasję do literatury. Wells wychowywał się w skromnych warunkach w Bromley koło Londynu. W młodości pracował jako kupiec i nauczyciel, jednak przełomem w jego życiu okazało się stypendium w Normal School of Science w Londynie. Tam uczył się pod kierunkiem Thomasa Henry’ego Huxleya, wybitnego biologa i gorliwego zwolennika teorii ewolucji Darwina. To właśnie naukowe wykształcenie nadało jego późniejszej twórczości realistyczny, analityczny rys.
W latach 90. XIX wieku Wells stworzył serię powieści, które do dziś stanowią fundamenty klasycznej fantastyki:
Wehikuł czasu (1895) – wprowadził do popkultury pojęcie podróży w czasie za pomocą urządzenia mechanicznego, stanowiąc zarazem alegorię podziałów klasowych.
Wyspa doktora Moreau (1896) – mroczna opowieść o etyce lekarskiej, inżynierii genetycznej i granicach człowieczeństwa.
Niewidzialny człowiek (1897) – studium obłędu, pychy i moralnego upadku jednostki zyskującej nieograniczoną władzę.
Pisarz nie ograniczał się jedynie do tworzenia fikcji. Przedstawił w swoich książkach celne przewidywania technologiczne i społeczne – przewidział powstanie broni jądrowej (nagłośnił pojęcie „bomby atomowej” w powieści „Wyzwolony świat” z 1914 r.), rozwój lotnictwa, czołgów, a nawet koncepcję globalnej sieci przypominającej dzisiejszy Internet. W drugiej połowie życia skupił się na publicystyce, historii i działaniach społecznych. Herbert George Wells był rzadkim przykładem pisarza, który potrafił połączyć ostrzeżenie przed niebezpieczeństwami postępu z głęboką wiarą w ludzki rozum. 21 września przypada 160. rocznica urodzin tego nietuzinkowego i budzącego wyobraźnię twórcy.
